9 Ekim 2016 Pazar

Deadline Kaçışı İç Döküntülerim

Uzunca zaman sonra buralara yazmak çok ama çok farklı hisler.
Kafan değişiyor, içindekiler,dışındakiler, kalbindekiler ve daha fazlası. Bazen kaldıramayacaklarını yaşıyorsun bazen buna da şükrediyorsun ama neticede elin hep yazmaya gidiyor lakin buralardan çok uzaklara yazmak yaptığım.O küçük mavi kaplı defterime, kara kaplı olan bitince yerine huzuru temsilen gelen hani. Tabi bunlar siz bilmezken oluyor hep ve ben hep kendi kendime yazıyorum. Buralardan uzaklara yazınca da öyle herkesler okusun diye yazmıyor, içime içime atıyorum sanki o defterdekileri, kimseler okumasın diye yazıyorum. Sonrasında okur mu okutur muyum birilerine bilinmez ama yazıyorum netice olarak. Sanki o kalemi alınca elime hissediyorum yazacaklarımı, bazen gözlerim dolarak bazen de taşarak yazıyorum, bazense dilime gelemeyecek kadar korktuklarım kalemimden dökülüyor ama yine de yazıyorum. Çok çok kötüsünü yaşadığımda yazmaktan da korkuyorum ama gün geliyor o günleri hatırlayıp yine yazıyorum bazen. Şimdi ise yine bir kaçış buradayım, eskiden yaptığım gibi. Yapmak istemediğim zorla yaptıklarımdan kaçışım olan bu blog, yine beni bir ödevin deadline'ından kaçırdı ve bu diyara sürükledi beni. Evet evet bende hiç hayır demedim çünkü bugün diğer deadlinelardan bir adım ötesi var küçük memleket tatilinin eve dönüşü bugün. Bu gece sonrası yine İstanbul var kısacası. Çok sevdiğim ayrılma fikrine dahi içimin öylesine burkulduğu, ama yaşarken de bir türlü tamamen huzur dolamadığım canım İstanbul. Eksik  birşeyler var elbet İstanbul'da.Aile mesela.Ben hep İstanbul'dayken kalbimin ötelerde tıngırdaması var, yanı başıma ara sıra uğrayıp sonra ortalıktan yok olması ve benim onsuz yaşamaya çabalamam. Kolay olmuyor dostlar bazen ikna ediyor da sağolsun bir umut geliverip sonra yine yok oluyor maalesef.Velhasıl buralarda değilken çok da sular aktı kafamdan kalbimden ve hayatımdan. Neticesi ise huzur olacak inşAllah, o yüzüme çarpan sessiz sakin altın ışıklar, kulağıma çalınan kulağımla beraber kalbime dolan yaprakların hışırtıları gibi. Hatta belki bir gün çok daha fazlası. Bunlar belki dua olur. AMİN.
Es selam! Kalp atan her diyara, ama en çok huzurun sakin sokaklarına.

Gökyüzünden selam var!



Hiç yorum yok: